▪ بیتریبونها؛ یادبودی برای «نامه» -پرواز را به خاطر بسپار-
«نامه» اگرچه تریبون غیررسمی جریان ملی- مذهبی بود اما همان تعداد صفحات را که سهم خود بود با دیگرانی تقسیم کرده بود که تریبون زیادی در اختیارشان نبود. توقیف «نامه» در حقیقت کمرنگی چندین صدا بود. ملی-مذهبیها، اصلاحطلبان، زنان، اقلیتهای قومی، دانشجویان، کارگران، روشنفکران و البته فرهنگیانی که عمر نشریه کفاف حضورشان را نداد، همگی از جمله «نامه» نویسان بودند.
«گشاده دستی جزوی از ماهیت نیروهای ملی- مذهبی است. چون این طیف خودش را هم ملی و متعلق به این جریان میداند و هم مذهبی. به عبارتی این مساله سنت ملی- مذهبیهاست و «نامه»هم به خوبی این سنت را حفظ کرده بود».
