هر فرهنگ زبانِ فرهنگِ عالمِ دیگر را از راهِ ترجمه، به معنایِ کلی و گستردهی کلمه، میآموزد و به عالمِ خود بازمیبَـرَد. اندیشهها و ایدههایی که در یک عالمِ زبانی-فرهنگی بومی نیستند، ناگزیر با زور- و- زحمتِ بسیار باید به آن راه یابند، اگر که هرگز به معنای اصلی، چنان که باید، راهیافتنی باشند. هنگامی که شکافِ تاریخی و فرهنگی، و ناگزیر شکافِ زبانی، میانِ دهنده و گیرنده بسیار ژرف است،






