مدت زمان زیادی نمیگذرد که رشته معقول و منقول که به شوخی شنگول و منگول خوانده میشد، به رشته الهیات و معارف اسلامی تغییر نام داد و رشتههایی چون «علوم قرآن و حدیث» و «فلسفه و کلام» از آن زاده شد. اکنون نیز تلاشهایی برای تفکیک علوم قرآن از علوم حدیث در برخی مراکز دانشگاهی چون دانشکده علوم حدیث، دانشکده علوم قرآنی و مرکز جهانی علوم اسلامی دیده میشود که میتواند مقدمهای امیدوارکننده برای ارتقای سطح این شاخه از دانش تلقی شود. مشکل اصلی این مجموعه رشتهها کارکرد تبلیغی آنها است که احیانا در تعارض با ساختار و ماهیت علمی یک منظومه دانشی به شمار میرود. حوزه تبلیغ و پژوهش ناگزیر دو حوزه جدا از هم هستند که علی رغم امکان وجود خدمات و تعامل متقابل بین آنها هر یک ماهیت خاص خود را دارد و هیچ یک را نباید بر دیگری تحمیل کرد.






