دکتر شریعتی در یکی از درس گفتارهایش به نام «تمدن و تجدد» یکی از تفاوت های بنیادین نگاه مردمان مشرق زمین و مغرب زمین را نسبت به روزگار خویش و جهان در این نکته مهم و قابل تامل می بیند که ملت های غرب افق آمال و رد آرزوها و رویاهای شان به سوی آینده ای است که خود می خواهند با اراده نوین آن را بسازند، اما ملت های شرق همیشه رد نگاه شان به گذشته های باستانی شان در دوردست تاریخ است و در آرزوی بازگشت به اعصار طلایی تاریخی حسرت انگیزشان هستند…






