در این میان گویی دیواری کوتاه تر از دیوار اصلاح طلبان موسوم به “پیگیر و پیشرو” پیدا نمی شود. اصلاح طلبانی که - در ائتلافی نانوشته و هماهنگی ای برنامه ریزی نشده منتطبق بر یک هدف، یعنی “حذف”. گروهی آنها را “افراطی” و گروهی دیگر”حکومتی” می خوانند. اما شواهد و قرائن و تجارب چند سال گذشته نشان داده است که این گروه از “متهمان،” کمتر از دیگران در طلب “حفظ قدرت” بوده اند و “کسب قدرت”. و بلکه بیشتر در پی “تغییر ساختار قدرت” بوده اند. در واقع، هدف والای “تغییر ساختار قدرت” که جوهره ی اصلی اصلاح طلبی بوده است و عامل اقبال افکارعمومی به جنبش دوم خرداد، انگیزه ی هر دو طرف- رفقا و رقبا- در دادن این “فحش سیاسی” و زدن “انگ انتخاباتی” است؛ در جهت “حذف” رقیب و بیرون راندن آن از صحنه ی شطرنج سیاسی کشور.






