▪ قندهای متبرّک !

شخصاً برخورد متملقانه برخی از مسئولان و دانشگاهیان را با مقام رهبری دیده ام اما آنچه که برایم بیش از آن ناراحت کننده می باشد آن است که برای رهبری که انسانی معمولی وهمچون سایر انسانها است مقامی قدسی قائل شوند. تمجیدها و تملقهای رایج از ایشان ای بسا برای تقرب جویی کفایت کند اما وقتی سخن به تبرک نمودن چفیه و خوردن ته مانده بشقاب ایشان می رسد دیگر از مرز چاپلوسی و تملق به حماقت و عوامگرایی می رسد!… خود شخص مقام رهبری نیز نباید به این درخواستها تن در دهند. قبول آنکه مثلاً چفیه یا عبای ایشان و یا قند نجوا شده (اگر ایشان به قندها دعا می خواند دیگر چه می شد) موجب تبرک است و خیر و منفعت دنیوی و اخروی دارد به معنی تأیید این عوامگرایی است و خود ایشانرا نیز در این ردیف قرار می دهد.