پراکندگی گازهای آتشفشانی، خروج حجم زیادی از غبار و گازهای مختلف و ترکهای نه چندان عمیق پوسته زمین در شیب دامنه بلندترین قله ایران، نشانههایی است از بیداری آتشفشان ۳۸۵۰۰ ساله دماوند که پس از خاموشی ۱۰ هزار ساله تکانی خورده و بیداری لحظه به لحظه خود را به رخ میکشد، لحظاتی که انگار با این شرایط ایران خیلی هم قابل تشخیص نیست تا مانند همان ۱۰۰ هزار سال قبل، منتظر خروج و رویت گدازهها و سپس تخصیص اعتبار و یا امکانات باشیم. بلندترین قله ایران، امروز، مدتها است که میلرزد و نفس میکشد تا شاید هشداری باشد، برای مدیرانی که همانند سالهای قبل این قله به خواب رفتهاند.






