این مسأله، فرضی و تفنّنی نیست. مسأله ای است که به آن مبتلائیم. بارها در منابر دینی و مجالس مذهبی شاهد بوده ایم به جای آیات قرآن یا بسیار بیشتر از قرآن، به اینگونه روایات استناد میشود؛ و کمتر دیده ایم که از اعتبار متن یا سند این روایات یا از حجیّت روایات در مباحث بنیادی و اصلی سخنی به میان آید. اجازه دهید این باب را باز کنیم و بگوییم: همچنان که در حوزه دارائیِ مادّی این سؤال مطرح است که “از کجا آورده ای؟” در حوزه دین (دارائی معنوی) هم باید بیاموزیم: از هر کسی که امری را به دین نسبت می داد یا سخنی دینی ابراز می دارد، شجاعانه و جسورانه بپرسیم: ” از کجا آوردهای؟ این سخن شما مستند به کدام منبع دینی است؟ مستند بر عقل است؟ یا آیه قرآن؟ یا سنّت قطعی پیامبر(ص)؟ یا چیزی دیگر؟” به شیوه و سیاق قرآن کریم «قُل هاتوا بُرهانَکُم إن کُنتُم صادقین» (بقره/۱۱۱)، ما نیز دربارة برداشتهای متفاوتی که از متن دین می شود، تقاضای دلیل می کنیم.
Loading ...
