گویا وصفی که از زن تمام عیار درنامه های عجیب
خسرو پرویزدرج بوده،شباهتی بابیانات ریدک،آن غلامی که گفتگوی
او باپادشاه در یک رساله پهلوی درج کرده اند وامروز دردست است
وی میگوید:بهترین زن آن است که پیوسته دراندیشه عشق و محبت
مرد باشد ، اما از حیث اندام و هیئت ، نیکوترین زنان کسی است که
بالایی میانه وسینه ای فراخ . سر وسرین و گردنی خوش ساخت و
پاهایی خردوکمری باریک وکف پایی مقعروانگشتانی کشیده وتنی نرم
واستواردارد.باید که پستانش چون به وناخنش چون برف سفید و
رنگش سرخ چون اناروچشمش بادامی ونرم مانند کرک بره؟ و
ابروانش چون کمان و مرواریدهایش (دندانهایش) سفید و ظریف و
گیسوانش دراز و سیاه ومایل به سرخی باشد و هرگزگستاخ نراند






