در هنگامه ای که «شعبان جعفری» نماینده و الگوی ورزشکاران بود و با بی رحمی چاقو در پیکر «دکتر فاطمی» می نشاند، تختی در جمع دانشجویان گفت: «من امیدم به شما دانشجویان است.»
یا وقتی از یوکوهامای ژاپن بر می گشت و مدال طلا به سینه اش نشست، در حالی که بقیه برای دست بوسی سر از پا نمی شناختند، گفت: «هر بار که دلم می گیرد، دور دانشگاه را طواف می کنم.»






