سیدسراج الدین موسوی که در زمان آیت الله خمینی از اعضای دفتر او بوده و مسئولیتهایی همچون فرمانده کمیته و سفیر ایران در پاکستان را به عهده داشته طی یادداشتی در روزنامه آفتاب یزد نوشته است: “شاید اگر این خبر پانزده سال پیش شنیده می شد باعث بهت و تعجب می شد اما امروز باید تعجب کرد که چرا چنین خبری باعث تعجب کسی نمی شود؟ خبر برای من که به لطف خدا عمری را از نزدیک در کنار امام و بیت امام سپری کرده ام تلخ است و تعجب آور، تلخ است و باور نکردنی، تلخ است و عبرت آموز … اگر [علی اشراقی] بپرسد می گویم عطای انتخابات را به لقای مجریان و ناظران واگذار، راستی چه شده است؟ چه کسی پاسخگو است؟ و چرا کسی نمی پرسد که اگر علی اشراقی صلاحیت ندارد پس چه کسی صالح است؟ یادم می آید سالهای نخستین انقلاب را، علی آقا در منزل امام، شوخیهای امام را، درس و مدرسه اش را، بعد دانشگاه و دوران حضورش را در شهرداری تهران، بی شک یکی از پاکترین مدیران شهرداری تهران که بـدون آنکه گرایش سیاسی خویش را در کار برای مردم دخالت دهد هم با آقای کرباسچی کار کرد و هم با آقای احمدی نژاد، اوست، دوستان می پرسند بیت امام نمی خواهد سخن بگوید؟… با خودم می اندیشم مگر این خانواده تاکنون برای خود چیزی خواسته و جدای آنچه برای مردم خواسته اند طلب کرده است؟ لابد دل آنها به حال همه فرزندان معنوی امام می سوزد و من از دوستان می پرسم آیا نباید هیچیک از ما در برابر این هتک حرمت بیت امام سخنی بگوییم؟ و آیا واقعاً کار به جایی رسیده است که باید حرمت این حریم را تنها اهل حـرم نگهبانی کنند؟”






