▪ روشنفكران ديني و روشنفكران مذهبي -تقي رحماني
دكتر سروش بخشی از جریان فكری جدید است. كسانی هستند كه بهطور شاخص جریانی دموكراسیخواه در ایران هستند. این شاخه قبل از این هم دموكراسیخواه بود، در زمان انقلاب فرهنگی هم دموكراسیخواه بود و پس از این هم دموكراسیخواه باقی خواهد ماند. یك نفر نمیتواند خود را محور قرار دهد. نه آقای دكتر سروش و نه شریعتی و نه آقای مجتهد شبستری پارادایمساز نیستند. پارادایم از آن سوی دنیا میآید. مهم این است كه ما با این پارادیم چه كنیم. مرعوب شویم یا تعامل كنیم. در این عرصه به اعتقاد من نحله روشنفكری دینی مرعوب لیبرال دموكراسی شد. اما شریعتی مرعوب سوسیال دموكراسی نشد. دكتر سروش در نقد پارادایم دستاوردهایی داشت، اما آیا در اثبات هم دستاوردی دارد؟ آیا نقد ایشان توانسته است روشنفكری دینی را در موقعیت برتر قرار دهد؟ به گمان من خیر.
