از حماسهی دوم خرداد یازده سال میگذرد. خیلیها از نسل جدید فقط اسمی از آن شنیدهاند. شاید هم فقط انبوه اهانت و توهین و فحاشی را از صدا و سیما و روزنامههای دولتی و مقامات رسمی و بعضی نمایندگان شنیده باشند و بیآنکه بدانند چرا، مخاطب این حرفها قرار گرفتهاند. یازده سال پیش زمانیکه دوران ریاستجمهوری آقای هاشمیرفسنجانی پایان مییافت، دائرهی قدرت خیلی تنگ بود. آقای ناطقنوری رئیس مجلس بود و طبعا میبایست رئیسجمهور شود. در دورههای قبل، در رقابت با آقایان رجائی، خامنهای و رفسنجانی که به ترتیب رئیسجمهور بودند، معمولا فقط برای حفظ ظاهر رقبائی وجود داشتند که بعضی وقتها خودشان هم در مصاحبهها میگفتند ما به آن آقایی که رئیسجمهور میشد رای میدهیم.






