▪ پایان ائتلاف! -علی‌رضا علوی‌تبار

هنگامی که از سال ۷۶ به بعد جریان سیاسی که خواهان غلبه وجه مردم‌سالار جمهوری اسلامی بر وجوه دیگر آن بود نهادهای انتخابی در جمهوری اسلامی (ریاست‌جمهوری، مجلس شورا و شوراهای شهر و روستا) را در اختیار گرفت، محافظه‌کاران حاضر در حاکمیت به این نتیجه رسیدند که برای مقابله با اصلاح‌طلبان بخشی از نیروهای تحت امر خود را به سطح شریک سیاسی خویش در قدرت ارتقا دهند. غافل از آنکه این جریان بنابر ماهیت خویش به سهیم شدن در قدرت بسنده نخواهد کرد و خیلی زود تمام آن را طلب خواهد کرد! از همان آغاز نیز می‌شد به ناپایداری این ائتلاف آگاه شد.دو جریان با دیدگاه‌های متفاوت، خاستگاه‌های اجتماعی ناهمخوان و منافع ناهمسو به بهانه دشمن مشترک گردهم آمده بودند…