▪ نگاهی به دنیای زیرزمینی تتوکاران ایران/ همه چیز درباره خالکوبی و خالکوبان حرفه ای

علاقه مندان غیرسوسول (چی بنویسیم که بهشان برنخورد؟) رخ درویش یا دختر، قلب، اشک، شمع و پروانه را بیشتر می طلبند. اصطلاحاتی هم وجود دارد که مخصوص این هاست؛ مثلاً چون برای «مرد» افت دارد عکس زن روی دستش بکشد، به این جور خال ها می گویند «ماده درویش»! اصطلاح دیگر، در مورد شعرها به کار می رود؛ به شعری که به سبک نستعلیق خالکوبی شود، می گویند «دو خطِ تو خالی».
از جمله طرح های نوشتاری رایج هم باید به این ها اشاره کرد: روی بازوی راست: «سلطان غم مادر»، روی بازوی چپ: «کوه رنج پدر». روی پلک چشم: «شب به خیر» یا: «بی وفا» (یعنی هر تکهء عبارت، روی یک پلک). پشت لبِ پایین: اسم اعضای خانواده. روی پنج انگشت: هر کلمه ای که پنج حرفی باشد. روی بازو: «جای سر خوبان»!
این جمله ها را هم زیاد می شود روی بدن خال خالی ها دید: «غربت رهایم کن، مادرم چشم انتظار است»، «به یاد برادرم» (یا هرکسِ دیگر!)، «مرده شور، یواش بشور» (معمولاً روی شکم). و روی گردن: «زور نزن، مال خودته»!
یکی را هم دیده اند که روی دستش، کنار شکل یک چشم گریان و چند قطره اشک نوشته بوده: «غروب مبهم»! باورتان می شود؟