▪ «دولت یومیه» و نهاد ناآرام جامعه

اگر «بی‌خبری» حاکمان و متولیان نسبت به اوضاع جامعه، «ضعف و ناشایستگی» قلمداد شود، «بی‌احساسی» آنان را جز «گناه و تقصیر» نمی‌توان محسوب کرد و آن‌گاه که به‌رغم آگاهی و مشاهده عینی مشکلات مردم، به «انکار» آن و حتی به تخطئه منتقدان و هشداردهندگان می‌پردازند، دانسته و نادانسته، مرتکب «جفاکاری و فریب و خیانت» خواهند شد…