▪ افکار عمومی در انتظار پاسخگویی مدیران ورزش

مدیران ورزشی دولت نهم که بارها دستاوردهای دولت های پیشین را «خرد» و «ناکارآمد» جلوه داده بودند، حالا مقابل یک آمار ساده قرار گرفته اند؛ در دو دوره حکومت اصلاح طلبان در ایران در المپیک سیدنی استرالیا در سال ۲۰۰۰ ایران با کسب سه مدال طلا و یک برنز رتبه بیست و هشتم جدول کلی مدال ها را کسب کرد و در المپیک ۲۰۰۴ آتن هم با کسب دو طلا، دو نقره و دو برنز رتبه بیست و نهم را. حالا دستاورد دولت نهم یک مدال طلا و یک مدال برنز است و ایران در رتبه ۴۷ جدول کلی مدال ها قرار گرفته است. حالا و با همین عدد و رقم ساده آیا نمی توان دستگاه ورزش فعلی را «ناکام»، «شکست خورده» و «ناکارآمد» ارزیابی کرد و توقع داشت که این مسوولیت از آنها گرفته شود؟ سازمان تربیت بدنی که در ناکامی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی، فاجعه دوپینگ دسته جمعی وزنه برداران تیم ملی، ناکامی تیم المپیک ایران در راهیابی به مسابقات المپیک، تعلیق بین المللی فدراسیون فوتبال و شکست تیم ملی ایران در مسابقات جام ملت های آسیا هیچ گاه مسوولیتی به گردن نگرفت، حالا در مقابل مشخص ترین ناکامی ورزش ایران در دهه های اخیر نباید پاسخگو باشد؟ نباید انتظار داشت که مقامات مسوول بر عملکرد آنها حداقل مجازات - یعنی برکناری - را برای آنها در نظر بگیرند؟