نقل است مرحوم حاج شيخ محمد حسين بروجردي ازپي استمداد مردمي كه از ياوه گوئيهاي واعظي پرگو به ستوه آمده بودند ، پيغام فرستاد كه اي شيخ ، سخن گفتن رانمي داني ، سخن نگفتن هم نيز نداني ؟ از آن هنگام كه آمريكا از پي اهدافي كه اربابي بر جهان در آن نهفته است به كشور عراق حمله كرد ، جهانيان بلااتفاق بر اين باور رسيدند كه هدف بعدي اين دايناسور مست ايران خواهد بود و از اين رو دغدغه اي گريبان مردم اين كهنه ديار را سخت گرفته است كه براي رفع اين اضطراب كشنده ، كوچكترين توقع ، نه تنها از دولتمردان خود كه از همه اهل سياست اين آب و خاك آن است تا با درايت و اتخاذ ديپلماسي فعال و همچنين پرهيزاز اظهارات غير مسئولانه ، حداقل از شدت اين اضطراب بكاهند و در رفع اين دغدغه بكوشند اما گويي اين توقع و انتظار در باور گروهي نه از بيگانگان كه از خودي ها و دلسوزان اين آب و خاك نمي گنجد آنچنانكه از آغاز مناقشات هسته اي ، مدام با موضعگيري هاي غير مسئولانه بر توهم جنگ طلبي ايرانيان در اذهان جهان كمك كرده و آب بر آسياب دشمن مي ريزند طرفه آنكه پيام نهفته در اين اظهارات تحريك كننده و غير مسئوولانه براي مردم صلح جو ايران، به نوعي حكم جهاد است كه ازجميع آن مي توان يك بار ديگر در تاريخ اين سرزمين اهورايي حكايت رساله جهاديه را زنده كرد .

بي شك دوم خرداد چه به مثابه يك حماسه بدانيم و چه به تعبير مخالفان ، كسست از حركت انقلاب ۵۷ ، نقطه عطفي است در تاريخ اين كهنه ديار . اگر چه اين نهضت هم همانند ديگر نهضت هاي اجتماعي اين آب و خاك عقيم ماند اما به هر روي فصلي جديدي از مطالبات مردم اين آب و خاك را رقم زد. اصلاح و بهبود روند مدیریت کشور با تاکید بر حقوق شهروندی و آرای عمومی، ایجاد و بسط جامعه مدنی، تکریم شهروندان، احترام به آزادی های عمومی و حریم خصوصی و در برابر بازتعریف حوزه عمومی با تاکید بر کاستن از نقش نهاد قدرت، سهل و عادلانه تر کردن رقابت و شفاف کردن مناسبات قدرت با گسترش مطبوعات و امثالهم از جمله اهدافی بود که در دوم خرداد مطرح گرديد اما با اين همه فارغ ار اينكه چه بر سر اصلاحات آمد و يا اساسا اين حركت عامل خير و يا شر براي ملت ايران بوده است يا نه ، اين پرسش مطرح است كه براستي چرا برآيند چنين حركت حماسه سازي ، بايد برگشت به دوران قبل از اين حماسه باشد ؟

سال گذشته در اقدامي شايسته انجمن صنفي روزنامه نگاران براي اولين بارطي مراسمي از پنج تن از روزنامه نگاران برتر تقدير و تجليل كرد كه آن پنج تن عبارت بودند ازاكبر گنجي ، هنگام مسعود بهنود ، حميد نائيني ، ليلا رستگار ، و استاد نوري امسال هم نيز طي مراسمي ديگر پنج نفر از روزنامه نگاران برتر سال ۸۶ توسط انجمن صنفي انتخاب شدند كه بنا بر بولتني كه در اين مراسم توضيع شد ۸معياربراي انتخاب اين افراد از سوي هيات داوران مورد نظر قرار گرفته شد.كه عبارت بودند از : ۱ : داشتن فعاليت مستمر در روزنامه نگاري به مدت ۲۰ سال ۲- داشتن تاليف، ترجمه يا تحقيق در زمينه روزنامه نگاري ۳- برخورداري از سبك نگارش ويژه يا متمايز در روزنامه نگاري ۴- بر خورداري از شخصيت مستقل حرفه اي ۵- نو آوري در عرصه روزنامه نگاري ايران ۶- تلاش در جهت دفاع از حقوق روزنامه نگاري ۷-مشاركت در نهاد هاي صنفي ۸- تربيت نسل جديد روزنامه نگاري كه سرانجام هيات مديره انجمن صنفي با توجه به معيار هاي فوق و بحث و بر رسي پيرامون موضوع و با تكيه بر نوعي رتبه بندي افراد ذيل را به عنوان روزنامه نگاران پيشكسوت و برتر سال ۸۶ انتخاب و معرفي و طي مراسمي از آنها تقدير و تجليل بعمل آورد كه اسامي اين افراد به شرح ذيل است :

قشر كارگر و جامعه معلمين كشور نيز كه به دليل دو دهه شكيبايي و سكوت نه تنها وضع عمومي، معيشتي، اجتماعي، رواني، علمي و نگرش هاي عمومي آنان به جامعه بهبود نيافته، بلكه اين فرآيند روندي نزولي را طي كرده تا بدانجا که امروز معلمين به دليل اعتراض به عدم اجرای لايحه نظام هماهنگ پرداخت ها واصرار به حقي كه بر استيفای حقوق و مطالبات قانونی ،صنفی و مدنی خود دارند و خواهان نفی هر گونه تبعيض و بی عدالتی هستند ، از جمله مغضوبين نظام حاكم امروزقرار گرفته اند طرفه آنكه با چشم پوشي بر حرمت معلم ، آنها را حتا از گلاس درس به بازداشتگاه ها و سلول ها مي برند و به بند شان مي كشند ، هرچند ” لذت ديوانگي در سنگ طفلان خوردن است ” اما عجبا كه ارج نهادن بر اين پيامبران جامعه ساز در اين برهه ار تاريخ كشورمان شگل ديگري مي بابد و اگر در اين ايام تجليل تقويمي ، هيچ يك از معلمين به حق ، خشنود ازاين ارج گذاري هاي زباني بي عمل نباشند ، به دور از ذهن نيست چرا كه با اين گل افشاني ها دلهاي رنجيده آنها التيام نمي يابد و باري از شانه هاي خسته آنها بر داشته نمي شود و از اين رو از زبان رند عالم ، حافظ شيرين سخن همصدا و هم دل به شكوه بر خاسته و مي گويند : جوانمردي كن، از من بار بردار گل افشاني بس ، از ره خار بردار گل افشاندن ، غبار انگيختن چند؟ نمك خوردن ، نمكدان ريختن چند؟

مادرم مي گفت : چشم ها نگهبان دل هايند تو هرگز ديده اي مرا؟ خوشبختي جز رضايت نيست راضي به رضاي همه جز ” من” بودم و در اين رضايت تمام خواب هايم را در بيداري كردم تمام بغض هايم را فرو خوردم و تنها لبخند استفراغ كردم

از اخبار حمله احتمالی شیطان بزرگ ویا وضعیت اسفبار فقر در جامعه که بگذریم ، اگر با همین ساده اندیشی مختص ایرانی جماعت ، نگاهی هم به دیگر اخبار،چون فرار نابغه اقتصادی شهرام جزایری بنگریم و تحلیل های آنچنانی سیاست بافانی چون قائم مقام حزب اعتماد ملی که از قضا دبیر کل حزب مطلوبش یکی از دریافت کنندگان مرحمتی این نابغه اقتصادی بوده است،را بخوانیم ، بخوبی در می یابید که شهر در امن و امان است حتی اگر همسر زندانی احمد باطبی رادر در شبی تیره از بخت ربوده باشند وهمه ارگان های امنیتی کشور هم از این آدم ربایی اظهار بی اطلاعی کرده باشند.

۱۷ بهمن سالروز تولد بانوی سینمای ایران خانم شهلا ریاحی بود که در جمعی خانوادگی بی هیاهو و کاملا خصوصی برگزار شد . عکسهایی از تولد۸۰ سالگی و سالگرد شصت و پنجمین سال ازدواج خانم و آقای ریاحی توسط پریچهر دختر این خانواده به دستم رسید که حیفم آمد شیفتگان عرصه سینما و دوستداران خانم ریاحی از آن بی بهره بمانند . تماشا کنید

حالا دیگر چشمهای شسته شده ی امروز مردم این کهنه دیار بخوبی می بینند که گرسنگی ، فقر ، بیکاری ، فحشا ، تحریم ، جنگ ، همه و همه ، ارثیه مشت های گره خورده از سیری است که به عدالت بین همه ساکنان این گستره تاریخی تقسیم می شود . آری امروز می توان بی انکه پای از خانه بیرون نهاد ، سر درگریبان بودن پدری را دید که صبح تا شام دویدن درپی یک لقمه نان ، کفاف معاش همسر و فرزندانش را نمی دهد ، می توان صحنه های رقت انگیز تن فروشی زنان و دختران بی گناه را از پنجره فقر و گرسنگی نظاره کرد و لرزید ، و با شنیدن سمفونی هسته ای باید به منادیان نهی از منکر جهانی خندید .