داستان خلقت از زبان کودکان. نگاه کودکان جنوب ایتالیا به آموزه ها و اسطوره های مذهبی

ماشین بنزی صدها میلیون تومانی را دیدم که شیشۀ پنجره اش با هنجاری مدنی پایین رفت و بی درنگ پوست پرتقالی به باند میانی اتوبان پرتاب شد….

هر فرهنگ زبانِ فرهنگِ عالمِ دیگر را از راهِ ترجمه، به معنایِ کلی و گسترده‌ی کلمه، می‌آموزد و به عالمِ خود بازمی‌بَـرَد. اندیشه‌ها و ایده‌هایی که در یک عالمِ زبانی‌-فرهنگی بومی نیستند، ناگزیر با زور- و- زحمتِ بسیار باید به آن راه یابند، اگر که هرگز به معنای اصلی، چنان که باید، راه‌یافتنی باشند. هنگامی که شکافِ تاریخی و فرهنگی، و ناگزیر شکافِ زبانی، میانِ دهنده و گیرنده بسیار ژرف است،

بتازگی نیز کسانی که می‌کوشیدند تا در برابر مخالفان آزار و قتل‌عام هزاران ماهی‌ قرمز، شاهدی تاریخی پیدا کنند و پیدا نکردند، مانند همیشه دست بکار یک تحریف هنری دیگر و دستکاری در یک اثر باستانی شدند.

این فرهنگ آخرین کار و یادگارِ کریمِ امامی ست. وی در سال‌هایِ آخرِ زندگانیِ خود به آن پرداخت و در ماه‌هایِ پایانیِ زندگی‌اش، در حالی که بیماری‌ای جانکاه او را آب می‌کرد و توان‌اش را می‌گرفت، به پایان برد. بنا بر این، در هر نقدگری و ارزیابیِ این اثر می‌باید این نکته را در نظر داشت که در چه شرایطی به پایان رسیده است. امامی، به هر حال، این همت و دل‌بستگی را داشت که، با همه تکیدگی و ناتوانی‌اش، در ماه‌هایِ پایانیِ زندگی آن را تمام کند. و تمام کرد.

نگاهی به منتخبی از آثار نمایشی ساموئل بکت
الف ) انتظار در گودو
ب ) آخر بازی
ج ) خاکستر ها
د ) چه روزهای خوشی

گفته می‌شود وی آدمخواری می‌کرده و به افراد ارتش دستور می‌داده از گوشت قربانیان بخورند. در بازرسی که از یخچال کاخ وی انجام شده ، سر چندین انسان پیدا شد. وی آدولف هیتلر را تحسین می‌کرد و از کشتار یهودیان حمایت می‌کرد و قصد داشت مجسمه‌ای از هیتلر در کامپالا بنا نهد.

نگاهی به زندگی و فهرست آثار گلی ترقی به همراه داستان کوتاه «پدر»

ویلن از فرهنگ مو سیقی ایرانی به حاشیه نرفت، بلکه از ان اخراج ویا به زبان معمول مهاجرت “دیپورت” گردید.
…. نظرات شریعتی را درباره ابتذال موسیقی جاز ( در برابر موسیقی متعالی وحماسی بتهون به زعم او) با ز می خوانیم عرق شرم بر پیشانی آدم می نشیند.

علّتِ اصلی پریشانی‌ها و نارسایى‌های نوشتاریِ زبانِ فارسی بی‌سرـ‌وـ‌سامانیِ عمومىِ نثرِ فارسى ست. این بی‌سرـوـسامانی برامده از ناآگاهیِ بیشینه‌ی اهلِ قلم به شیوه‌یِ نگارشِ درست به شیوه‌ی مُدرن است. شیوه‌ی مدرن در همه‌کار اندیشیدن به روش و پای‌بند بودن به آن را می‌طبد. و این کاری ست که نظامِ آموزشیِ ملّی باید به نوجوانان و جوانان بیاموزد.

در سیزده‌چهارده‌ سالگی مشتاق نواختن ویولن شدم. مدتی پی این کار هم رفتم اما علاقه‌ام به خود موسیقی ایرانی فروکش کرد و به مرور از میان رفت. قدری آرشه‌کشی اگر حاصلی داشت این بود که بهتر بتوانم خوب نواختن این ساز را تحسین کنم چون دشواریهای کار را کمی تجربه کردم. امروز تماشا و استماع نواختن ویولن یکی از مشغولیات دلپذیرم است.