amir dinnevesht.com ۱۱ شهریور ۱۳۹۴ دیدگاه ۱۷۷
فرض کنید روز قیامت، در آن بحبوحهای که انسان به دنبال بهانه‌ای برای جلب رحمت خداست، کسی را که به شما ظلمی کرده میآورند. فرض کنید خدا بگوید: این بنده را به خاطر من ببخش! در آن روز قیامت، در آن روز گرفتاری، خود خدا به شما روکرده، درخواستی میکند! چه خواهید گفت؟ میگویید نه؟! آمدیم به خداوند گفتید نه! بازهم فرض کنید خدا بگوید: اگر او را ببخشی من هم تو را میبخشم!
باز چه خواهید گفت؟
تمام این فرضها را بگذارید کنار اینکه خداوند این وساطت را به خاطر محبت آن فرد به امام حسین (ع) انجام داده باشد.
اگر بدانیم “امام حسین(ع)” و ارزش محبت به “امام حسین(ع)” یعنی چه، آنوقت هیچکدام از این فرضها غیرممکن نخواهد بود و از این بابت، در روز قیامت، نه ظلمی به کسی روا میشود و نه حقی ضایع میگردد.
البته باید دانست قضاوت در مورد محبت واقعی یا محبت در حد ادعا، باخداست. باید دانست از کسی که واقعاً محب اهل بیت (ع) باشد افعال ناپسند و ضایع کردن حق الناس، کمتر از دیگران سرمیزند.
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!