marjanjan jour4peace.com ۲۹ آبان ۱۳۸۷ دیدگاه ۳۳
مقابل یکی از نشریات همیشگی می ایستم، یکی از همان ها که همیشه در صحنه اند و روی جلد آخرین شماره اش می گوید که این ماهنامه به شمارهء 200 رسیده است. این یعنی 200 ماه در رفتن به سلامت، یعنی یک آرزوی بزرگ! می گویم: «چشم تان نزنم، مبارک باشد که تا الان تعطیل نشدید!»
غرفه دار می خندد و دستی به ریش کوتاهش می کشد: «نه، ما از آن هاییم که خودمان بقیه را تعطیل می کنیم!»
خنده اش چندش آور است، صفحات مجله اش چندش آور است، فضای خفهء اینجا چندش آور است… (گزارش سایت خبرنگاران صلح از نمایشگاه مطبوعات)
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!