suzan ghatar.com ۲۸ تیر ۱۴۰۴ دیدگاه ۲۶۱

کافه آپارتمان. خبر اینکه فیلم پیر پسر و میگن بردارین و بموازات فحش هم نثار میفرمان و با تفسیر های دم دستی و نشانه شناسی های جیپ انگ بهش میبندن و میخوان به زور فیلم اجتماعی رو سیاسی ش کنن که با اون کج سلیقگی همیشگی و عنق بودن های بی دلیل بتونن ترتیب فیلمو بدن. از عواید این جن.گ ۱۲ روزه این بود که مدتی فیلم پیر پسر تو غبارها گم شد و حالا که بازی وطن هموطن میهن مردم تموم شد و سیب زمینی گردن فغانی انداختن گفتن نوبت اینه که ببینیم مردم کجا جمع و خوشن بریم حالشونو بگیریم. دیدن چی بهتر از فیلمی که مردم دوست داشته باشن. آقا پیر پسر و بزنیم؟ بزنیم. چندتا مصاحبه و نقد ساختگی مبنی بر نارضایتی مردم از فیلم راه انداختن و شروع شد. منتظرش بودم تعجب نمیکنم. اما این وسط دم اون منتقدها و سینمایی هایی گرم که پای فیلم اجتماعی هستن و تعصب شو میکشن و این نگاه و رویکرد تکراری و قدیمی و به فیلم های اجتماعی داستانی مردود میدونن. و آفرین به فیلمسازی هایی که سلیقه و فکرشونو تبدیل به سینما و قصه کردن و از سرمایه و فکر و عمرشون مراقبت میکنن. خیلی هامون بی حس شدیم اما هستن هنوز تو همین جماعت سینمایی که قلبشون برای سینمای واقعی میتپه و جای خالی شو فریاد میزنن. تابستان ۱۴۰۴-
تهران.

منبع: اینستاگرام حامد بهداد