جنجال بر سر سخنان علیرضا پناهیان درباره بیآبی و بیبرقی
abbas ghatar.com ۲۹ تیر ۱۴۰۵ دیدگاه ۱۷۲
این روحانی در سخنانی در مسجد جامع خرمشهر گفته بود که اگر مردم سختی بیآبی و بیبرقی را تحمل کنند، «آب و برق جهان از دست ستم صهیونیستها آزاد خواهد شد»؛ جملهای که بازتاب گستردهای در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشت.
در پی این اظهارات، عصر ایران در یادداشتی انتقادی، بدون ورود به محتوای سخنان پناهیان، دو پرسش را درباره این اظهارات مطرح کرد.
پرسش درباره هزینههای سفر و دعوت به تحمل سختیها
نویسنده یادداشت نخستین پرسش خود را به هزینههای سفر پناهیان به خرمشهر اختصاص داده و پرسیده است که آیا مخارج رفتوآمد، اقامت و سایر هزینههای این سفر شخصاً پرداخت شده یا از منابع عمومی تأمین شده است. در ادامه نیز تأکید شده که دعوت مردم به تحمل دشواریها زمانی از نظر اخلاقی پذیرفتنی است که گوینده خود نیز بخشی از آن هزینهها را متحمل شده باشد.
در این بخش، نویسنده با استناد به آیات ۲ و ۳ سوره صف، بر ضرورت هماهنگی میان گفتار و عمل تأکید کرده است.
پرسش درباره حضور در میدان عمل
دومین پرسش مطرحشده به موضوع حضور عملی در میدان اختصاص دارد. نویسنده با اشاره به احتمال فراخوان برای اعزام نیرو، این سؤال را مطرح کرده که آیا خود پناهیان و اعضای خانوادهاش نیز در چنین شرایطی برای اعزام داوطلب خواهند شد یا صرفاً دیگران را به این اقدام دعوت خواهند کرد.
در ادامه یادداشت همچنین به شرایط سخت مناطق جنوبی کشور اشاره شده و از پناهیان خواسته شده است که برای تجربه مستقیم دشواریهایی مانند گرمای شدید، بیآبی، بیبرقی و شرایط جنگی در این مناطق حضور یابد.
نویسنده در پایان، با اشاره به ضربالمثل «کنار گود نشستن و لنگش کن گفتن»، تأکید کرده است که دعوت دیگران به تحمل سختیها بدون مشارکت عملی، از منظر اخلاقی قابل دفاع نیست.
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!