didi ghatar.com ۲۴ شهریور ۱۴۰۴ دیدگاه ۱۶۱

مارتیک، خواننده محبوب نسل‌های دهه ۶۰ و ۷۰، بار دیگر به تیتر اول رسانه‌ها تبدیل شد. این بار نه با آلبوم جدید یا کنسرت خارج از کشور، بلکه با احتمال بازگشتش به ایران.

فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، در پاسخ به پرسشی درباره بازگشت این خواننده سرشناس گفت:

«موضوع بازگشت ایرانیان خارج از کشور از ابتدای استقرار دولت در دستور کار قرار گرفته است. ما معتقدیم ایرانیان در هر کجای دنیا که باشند، ایرانی هستند و تا زمانی که اقدام عجیبی علیه کشور انجام نداده باشند، مشکلی برای بازگشت ندارند.»

سخنگوی دولت خاطرنشان کرد: «البته مشکلات فقط امنیتی نیست و ممکن است شکایاتی مانند مسائل مربوط به ارث یا مسائل حقوقی وجود داشته باشد، بنابراین نباید همه مسائل را صرفاً به حوزه امنیت محدود کنیم. در عین حال، دولت تلاش دارد تا با هماهنگی سایر قوا، ورود ایرانیان خارج از کشور را تسهیل نماید.»

وی درپاسخ به سوالی درباره تجربه بازگشت خوانندگانی در دولت احمدی نژاد به ایران و عدم مجوز برگزاری کنسرت به آن ها گفت: «موضوع کنسرت یک موضوع مجزا است. موضوع بازگشت به وطن یا سفر به دیدار خانواده یک مسئله جداگانه است و کنسرت به طور مستقل بررسی می‌شود.»

اما پرسش بزرگ اینجاست: آیا بازگشت مارتیک با استقبال عمومی روبه‌رو می‌شود یا سرنوشتی مشابه شهرام شب‌پره در گفت‌وگوی معروفش با علی ضیا خواهد داشت و واکنش‌های منفی را به دنبال دارد؟

این مسئله حالا فضای مجازی را به دو قطب تقسیم کرده است: عده‌ای مشتاق دیدن اجرای زنده مارتیک در تهران هستند و آن را فرصتی برای آشتی فرهنگی می‌دانند، عده‌ای دیگر معتقدند چنین بازگشت‌هایی تنها برای مشروعیت‌بخشی به سیاست‌های فرهنگی است و هنرمندان را زیر تیغ قضاوت عمومی می‌برد.

اما بازگشت مارتیک، اگر اتفاق بیفتد، می‌تواند یکی از مهم‌ترین رخدادهای موسیقی پاپ پس از انقلاب باشد. اما واکنش جامعه به این بازگشت به‌شدت وابسته به نحوه اطلاع‌رسانی، رفتار رسمی با او، و البته رویکرد خود مارتیک است. تجربه‌های قبلی مانند بازگشت حبیب و حتی گفت‌وگوی شب‌پره نشان می‌دهد هنرمندانی که تصمیم به بازگشت می‌گیرند، ناخواسته وارد میدان سیاست و جدل‌های اجتماعی می‌شوند.

کارشناسان معتقدند اگر دولت قصد آشتی با هنرمندان خارج‌نشین دارد، باید فضای شفاف و محترمانه‌ای فراهم کند تا این بازگشت‌ها از جنس رویدادهای فرهنگی باشد نه سوژه‌های سیاسی. در غیر این صورت، نه‌تنها هنرمندان که جامعه هم از این فرصت آشتی فرهنگی دلسرد خواهد شد.