روضه‌اي برحسين(ع){به قلم دکتر علی شریعتی}

goleyas negarnews.blogfa.com ۲۲ آبان ۱۳۹۲ دیدگاه ۲۳۵

… شب عاشورا بود. شهر يکپارچه روضه بود وخانه يکپارچه سکوت و درد…

گفتم در اين تنهايي درد و اين شب سوگ، بنشينم و با خود سوگواري کنم. مگر نمي شود تنها عزاداري کرد؟ نشستم و روضه اي براي دل خويش نوشتم:

… پيش چشمم را پرده اي از اشک پوشيده است. در ميان هياهوي مکرر و خاطره انگيز دجله و فرات، اين دو خصم خويشاوندي که هفت هزار سال، گام به گام با تاريخ همسفرند، غريو و غوغاي تازه اي برپا است:

صحراي سوزاني را مي نگرم، با آسماني به رنگ شرم، و خورشيدي کبود و گدازان، و هوايي آتش ريز، و درياي رملي که افق در افق گسترده است، و جويباري کف آلود از خون تازه اي که مي جوشد و گام به گام، همسفر فرات زلال است.