۰
benetton isna.ir ۲۸ تیر ۱۳۸۷ دیدگاه ۳۳
“خسرو جان! هنوز سينماي ايران كلي با تو كار داشت!”
«بي‌خبر گذاشتي و رفتي. بدون خداحافظي! …دو هفته پيش هم كه آخرين جايزه‌ات رو گرفتي، روي صحنه لام تا كام حرف نزدي. از گوشه صحنه اومدي بالا و آروم جايزه‌ات را گرفتي؛ فقط لبخند زدي و رفتي پايين و لاي جمعيت گم شدي. خوب اگه قرار بود بري و پشت سرت رو هم نگاه نكني، چند كلمه‌اي براي ما كه پشت سرت بوديم، حرف مي‌زدي! …»
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!