eylia karbobala.com ۰۴ تیر ۱۳۹۵ دیدگاه ۶۷
رابطه امیرالمومنین (ع) و امام حسین (ع)، علاوه بر رابطه رابطه پدر و فرزندی، رابطه امام و ماموم هم بود. از این رو امام حسین (ع) همواره فرمانبردار و مطیع صحبتها و اوامر پدر خویش بودند. ایشان در تمام سختیها و مشکلات همراه پدر خود بودند، او در جنگ ها همواره پیشتاز بوده و بههمراه برادر خود، فرماندهی سپاه امیرالمومنین (ع) بر عهده می گرفتند. ایشان حتی در دوران امامت خود نیز، سعی در زنده نگه داشتن راه و روش امیرالمومنین (ع) داشتند. ایشان علت قیام خویش را امر به معرف و نهی از منکر معرفی کردند. قطعا بزرگترین معروف، «ولایت امیرالمومنین (ع)» بود که در آن زمان رو به فراموشی نهاده بود. از این رو قیام امام حسین (ع) در جهت احقاق راه امام علی (ع) و مقابله با انحرافی بود که از مسیر ولایت صورت گرفته بود. در پرونده، به رابطه بین امیرالمومنین (ع) و امام حسین (ع)، و اتفاقاتی مهمی که در زمان آن دو بزرگوار اتفاق افتاده است، می پردازیم.
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!