اولین تصویر از مونا فرجاد بعد از حادثه قمه کشی! +روایت ماجرا

suzan ghatar.com ۱۵ آبان ۱۴۰۲ دیدگاه ۳۵۳

اولین تصویر از مونا فرجاد (بازیگر سینما و تلویزیون) بعد از اینکه مورد سرقت و حمله قمه کشی قرار گرفت را مشاهده نمایید:

مونا فرجاد در پستی در اینستاگرامش از حمله یک دزد به خود وخواهرش نوشت و داستان را اینگونه روایت کرد:
دیشب دم در رستوران ایستاده بودیم داشتیم در فضای مجازی پوسترِ فیلم‌های فرنگی را جستجو می‌کردیم. از گوشه چشم حضور سیاهی را در کنارم احساس کردم و تا روبه‌رویم بایستد چشم در چشم‌ِ مردی با کلاه مشکی، ماسک بر صورت شدم. در کسری از ثانیه فریاد زدم ((دزد)) موبایل و یقه دوستم را کشیدم و همزمان چشمانم تیزی قمه دزد را که به قصد ضربه به ما می چرخاند دیدم.

نمی دانم چگونه حداقل دومتر روی زمین پرتاب شدیم. از دورتر، مارال مردی قمه به دست را بالای سر ما می‌دید که به قصد زدن حمله‌ور است و نوشان طهماسبی که کنار مارال ایستاده بود گمان کرد کار تمام شده و ما را زده‌اند. صدای جیغ‌ها و فریادها کمک کرد تا دزد تَرکِ موتورسوار همراهش شود و بگریزد.
اگر من متوجه حضور دزد نشده بودم، عکس‌العمل سریع نشان نمی‌دادم، دوستان عزیزم که اتفاقی در رستوران حضور داشتند با اولین فریاد شتابان به یاری ما نیامده بودند و خدا همراهمان نبود، بی شک اکنون اتفاق ناگواری که حتی فکر کردن به آن لرزه بر بدنم می اندازد، پیش آمده بود.

هیچ‌گاه برق‌ِ لبه قمه را که از کنار شاهرگِ گردن دوستم گذشت فراموش نمی‌کنم. به بیمارستان همان حوالی که رسیدیم فهمیدم هفته‌ای ۲۰ بار در آن خیابان دزدی و خفت‌گیری می‌شود و درست در همان نقطه‌ای که ما این تجربه تلخ را داشتیم شب گذشته‌اش به مردی با قمه حمله کرده و به پایش صدمه زده بودند. امروز معنای حقیقی نداشتن امنیت را حس کردم.

ممنونم از همه دوستان عزیزم که فرشته‌وار به کمک ما آمدند، در بیمارستان حضور داشتند و تلاش کردند که لبخند جایگزین تلخی واقعی را بگیرد. ممنونم از مستانه مهاجر، افشین هاشمی، نفس بازغی، الهام راد و بقیه عزیزانی که در کنار ما بودند.

مارال فرجاد هم با انتشار پستی دیگر داستان را اینگونه بیان کرد:
دیشب هولناکترین تجربه‌ی زندگی را از سر گذراندم. بعد از ده ماه که به ایران بازگشتم. به شوق کمک به خواهرم برای تئاتری که در چند روز آینده می‌خواهد به روی صحنه ببرد. دیدم خواهرم و دوستش روی زمین افتاده‌اند و مردی قمه‌کشان بالای سر آنها ایستاده. بقیه‌اش را نفهمیدم که چگونه به سمتشان می‌دویدم، جیغ و فریاد در آن لحظه تنها راه دفاع از آنان بود. به گمانم هر دو را قمه زده بودند و هر چقدر به من می‌گفتند هر دو سالمند نمی‌شنیدم. شوک این موضوع همچنان با ماست. مراقب خودتان باشید ((گویا ما خیلی تنهاییم)).