توئیت مهم خبرنگار وال استریت ژورنال درباره مذاکرات

derakhshan ghatar.com ۱۴ شهریور ۱۴۰۴ دیدگاه ۶۵

لارنس نورمن، خبرنگار وال‌استریت ژورنال، ساعاتی پیش در توییتی اعلام کرد که هیئتی از ایران امروز برای مذاکرات با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به وین بازمی‌گردد. این خبر در شرایطی منتشر شده که تحرکات دیپلماتیک پیرامون پرونده هسته‌ای ایران شدت گرفته است.

دیدار غیرمنتظره عراقچی و کالاس در دوحه

روز گذشته عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در دوحه با کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، دیدار کرد.
این ملاقات از آن جهت اهمیت دارد که حضور ناگهانی کالاس در قطر بدون برنامه رسمی قبلی، نشان‌دهنده هدف‌گذاری مستقیم برای گفت‌وگو با عراقچی بوده است.

منابع آگاه می‌گویند در این دیدار دو طرف درباره روند گفت‌وگوهای تهران و اروپا و همچنین بحران پس از فعال شدن «مکانیسم ماشه» از سوی سه کشور اروپایی رایزنی کردند. یک منبع مطلع به تسنیم گفته است که «این دیدار بد نبود و می‌تواند در آینده نیز مسیر بهتری را هموار کند».

نقش قطر و پیام پزشکیان

دیوان امیری قطر نیز اعلام کرد که امیر این کشور پیامی شفاهی از رئیس‌جمهور ایران، مسعود پزشکیان، دریافت کرده است؛ پیامی که توسط وزیر خارجه ایران منتقل شد و به اوضاع منطقه پرداخته بود. این موضوع نشان می‌دهد که قطر بار دیگر در حال ایفای نقش میانجی در پرونده هسته‌ای و روابط ایران با اروپا و آمریکا است.

چشم‌انداز و تحلیل

مذاکرات وین: بازگشت هیئت ایرانی به وین برای گفت‌وگو با آژانس را می‌توان نشانه‌ای از تمایل تهران به مدیریت تنش‌ها و احتمالاً تلاش برای جلوگیری از تشدید فشارها پس از مکانیسم ماشه دانست.

ملاقات عراقچی و کالاس: این دیدار غیرمنتظره نشان‌دهنده آن است که اتحادیه اروپا به دنبال راهی برای باز کردن گره‌های موجود است و احتمالاً کانال قطر به عنوان بستری امن برای مذاکرات غیررسمی انتخاب شده است.

پیام پزشکیان: ارسال پیام مستقیم رئیس‌جمهور ایران به امیر قطر نشان‌دهنده اهمیت ویژه دیپلماسی منطقه‌ای و نقش میانجی‌گرانه دوحه است.

آینده مبهم: با وجود این تحرکات، هنوز مشخص نیست که این رایزنی‌ها به توافقی عملی منجر شود یا نه. آنچه واضح است، اینکه فضای دیپلماتیک وارد مرحله‌ای تازه و پرریسک شده است.

تحلیل لارنس نورمن:

بیایید در مورد مذاکرات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ایران که امروز رسانه‌های ایران در حال بزرگ‌نمایی هستند، چشم‌اندازی بیندازیم. فرض کنید ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مورد بازرسی‌ها به توافق رسیده‌اند، که برای من بسیار بزرگ است. سپس ایران باید وضعیت انبارها و سایت‌های آسیب‌دیده کلیدی را گزارش دهد.

که من فرض می کنم با توجه به وضعیت آنها کمی زمان می برد. سپس آنها باید به بازرسان اجازه ورود بدهند تا گزارش‌های خود را در مورد اینکه کجا بوده و همه چیز در چه وضعیتی بوده است، تأیید کنند. تصور اینکه چنین چیزی می‌تواند قبل از ۳۰ روز اسنپ‌بک اتفاق بیفتد، برایم بسیار دشوار است.

اگر این اتفاق نیفتد، تصور تمدید اسنپ‌بک صرفا بر اساس وعده‌های ایران برای تهیه گزارش بسیار دشوار است. حتی اگر این گزارش‌ها در حال انجام باشند اما هیچ دسترسی واقعی توسط بازرسان صورت نگرفته باشد، بسیار تردید دارم که همین کافی باشد. اما من مطمئن نیستم.

اما بعد به شروع برمی‌گردیم. سوال اساسی این است که آیا ایران مایل است به بازرسان اجازه دهد به سایت‌های هسته‌ای کلیدی خود بازگردند و برای شناسایی آنچه واقعاً برای ذخایر اتفاق افتاده است، تلاش کنند. حدس من تاکنون این است که ایران می‌خواهد این اهرم را برای مذاکرات ایالات متحده حفظ کند. که اتفاق نمی‌افتد.

بنابراین، من را به عنوان فردی بدبین در نظر بگیرید که حتی یک «توافق» ظاهری در مورد به اصطلاح «روش‌های اجرای بازرسی‌های پادمانی» چیزی بیش از یک گام اولیه نخواهد بود. گامی لازم اما نه کافی.