hana ghatar.com ۲۳ آذر ۱۴۰۴ دیدگاه ۳۰۸

خب، پنجاه و چهار رو هم تموم کردم و رفتم توی پنجاه و پنج…
این یعنی از جمعیت سی میلیونی دیدم، تا نود میلیونی، یعنی از دلار هفت تومنی دیدم، تا صد و شصت هزار تومنی، از خونه متری دویست تا تک تومنی دیدم، تا متری دویست و پنجاه میلیون تومنی. از پیکان بیست و هشت هزار تومنی، تا دویست و شیشِ هفتصد میلیون تومنی. از گوشت کیلویی سی تا تک تومنی، تا گوشت کیلویی یه میلیون تومنی… از زمستون با برف بیشتر از یه متر ،تا زمستون بدون برف. از آسمون آبی، تا آسمون خاکستری…
نمیدونم خوش به حال منه که اونا رو دیدم و تجربه کردم، یا خوش به حال نسلای بعدیه که چون اونا رو ندیدن، اقلاً حسرتشم نمیخورن… یا اصلاً بد به حال همه مونه.
ولی میدونم پنجاه و پنج از پنجاه و چهار و پنجاه و شیش بهتره. اقلاً رُنده. مثل صدای تلویزیون که اگه روی پنجاه و چهار و پنجاه و شیش باشه، آدم دیوونه میشه.
پ.ن: امسال ناخدا هم دعوت بود

منبع: پیج محراب قاسمخانی