۰
amir fetrat.com ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲ دیدگاه ۷۱
فرض می‌کنیم شما به ادبیات علاقه‌ی وافری دارید. وقتی به شعر خواندن مشغول می‌شوید بیشتر تمرکز شما روی خواندن شعر است. تا جایی که اگر دردی در پای شما بوده این درد تا حد زیادی فراموش می‌شود. این به آن معنا نیست که شما بیهوش می شوید؛ بلکه در هنگام شعر خوانی می‌دانید که کجا هستید. تقریباً چه موقع از روز است و اگر کسی شما را صدا بزند اگر جوابش را هم ندهید ولی چه بسا در ذهن شما ثبت خواهد شد که فلانی شما را صدا زده است. اتفاقی که افتاده است این است که بیشتر حواس شما متمرکز بر شعر است.
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!