۰
amir wershia.com ۰۸ بهمن ۱۳۹۲ دیدگاه ۱۰۷
در میان اشعار و گفته ها و سخنان بسیار می‌شنویم که برای اشاره به یک حال خوب و نیکو که بعضاً آن حال، الهی است، شاعر برای فهم موضوع به اشاراتی رجوع می کند که گاهی آن اشارات مناسب نیستند. در میان این اشارات واژه هایی چون: می و مستی و شراب و خط و خال و لب و ابرو به گوش می خورد که شأن و جایگاه حال بنده در برابر خدا را لحاظ نمی کند.
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!