marjanjan jour4peace.com ۲۲ مهر ۱۳۸۷ دیدگاه ۱۹
در سالن کوچک استودیو، دیگر جای نشستن نبود. چند نفری که بعدتر رسیدند، همان عقب، سرپا به تماشا ایستادند. «عبدی یمینی» سازش را گرم می کرد. «قاسم عابدین» مدیر آشنای «استودیو صبا»، صدا می گرفت. دو مرد گیتار به دست، جلو آمدند. سه، دو، یک و شروع!
آن بیرون، دیگر خبری از صفیر گلوله و هیاهوی مردم نبود. حالا انقلاب پیروز شده بود و جای شعارهای مدل 57 را «زنده باد و مرده باد»هایی تازه گرفته بودند. ایران عوض شده بود؛ کسی نمی دانست فردا چه خواهد شد. خشم انقلابیون دامن کافه ها و کاباره ها و خیلی از افراد را گرفته بود… و حالا، خوانندهء «سال قحطی»، «نماز» و دیگر ترانه های ممنوعه ای که سرکوب ساواک را به همراه داشت؛ قرار بود شروعی تازه داشته باشد: «فریدون فروغی، با آغازی نو…»
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!