banel2 baharnewspaper.com ۱۰ دی ۱۳۹۱ دیدگاه ۲۲۲
سیمین بهبهانی مثل غزلهای سعدی است: «سهل و ممتنع». این ویژگی در شعر یعنی در عین سادگی غیرقابل تقلید بودن و در حوزه روابط انسانی میتواند اینگونه تعبیر شود: نزدیک و دور. هم در دسترس و هم دست نیافتنی. گفتوگو با سیمین بهبهانی، روایتگر زندگی زنی است که تقویم روزهایش، با اتفاقهای شگفت و گاه بیربط با هم ورق خورده و چهبسا در گپوگفتهای متعددی که با او انجام شده بارها و بارها و به تکرار آنها را شنیدهایم. تکرار خاطرات سیمین، شبیه تکرار طراوت باران است. از همین روست که در خاطراتش هم میتوان گلاویز شدنش با دکتر جهانشاه صالح را شنید و هم مشارکتش را در بحث میان زندهیاد هوشنگ گلشیری و استاد خرمشاهی درباره ترجمه فارسی قرآن خرمشاهی، به گونهای که خرمشاهی را از میزان اشراف وی به حوزههای قرآنی به شگفتی وا دارد و با این همه حس نکرد که این تکرار ملال میآورد. خاطرات سیمین مثل عشق است: از هر زبان که میشنوی نامکرر است…
جدیدترین مطالب قطار وبگردی را از دست ندهید!